Μικροκαμωμένη με μεγαλη ψυχή.

 Καλή ανοιξη.!!

Καλημέρα σας...

-Τόλμησε σε ηλικια 30 χρονων θαρρώ,να εκθέσει τα εργα της.

Ανθρωπος μικροκαμωμένος,χαμηλων τόνων,παιδι οικογένειας με αρχες και πρέπει...

Της αρεσε να ζωγραφίζει..με κάθε πινελια,

καθε κινηση του πινέλου,τις περισσότερες φορές, κατάπινε και τα δάκρυα της..θόλωνε η ματια,αλλα σιγα το πραμα...ας επεφτε και κανενα δακρυ πανω στον πινακα..αγιασμα στα πονεμενα εργα.

Μου εφερε ολο χαρα την πρόσκληση..νεες είμαστε και οι δυο..νεαρες μανούλες με παιδια στο σχολειο εγώ,λιγο μεγαλύτερα τα δικα της.

Ειχα αναγκη να δω τα εργα της...κατι με τραβούσε..κατι με οδήγησε εκει...στην αίθουσα της πινακοθήκης.

Ειχε αρκετο κοσμο στα εγκαινια,γεννημα θρεμα της πολης μας,ειχε γνωστους..έλειπαν ομως δυο ανθρωποι ..δυο πολυ κοντινα συγγενικα της προσωπα...ο πατέρας της και ο αντρας της..

Καλή δουλειά, με πολλα θεματα...της εδωσα τα συγχαρητήρια μου...εφυγα με σφιγμένη καρδια.

Την αλλη μερα,εξω απο το μαγαζί μου,περναει ο αντρας της..καλημερίζει όπως εκανε παντα..κοντοστέκεται...

Συγχαρητήρια του λεω..κοιταζει ξαφνιασμένος..

Για τα εργα της γυναικας σου, του λεω, ειναι πολυ καλη ..μα...

Με κοιταζει..τι μα..μου λεει.

Μα τα εργα της εχουν πολύ πόνο επάνω τους...πολύ παραπονο,πολλά γιατι.

Εσυ εισαι ο υπεύθυνος για ολο αυτο το κακο-καλό.?

Ανοίγει το στομα κι απαντα:Ειμαι μάλλον λιγο σκληρός...

Κατα την γνωμη μου του λεω,εισαι και κακός.Διότι δεν ήσουν παρων στο πρωτο της ξεκίνημα,στο πρωτο της βήμα,για τον αυτοσεβασμό,την σιγουρια,την επανασταση..εισαι λαθος φιλε.

Απο τοτε δεν ξανασυνεργαστηκα μαζι του επαγγελματικα..παρ'ολο που η γυναικα δεν μου ειχε εκμυστηρευτεί κατι..παρα πολλα χρόνια αργότερα το εκανε..και μάλιστα απλωσε το χερι της,επιασε εναν μικρο της πινακα με θάλασσα και ιστιοφόρο και μου τον χαρησε για την γιορτη μου,εκείνον τον 15αυγουστο,που πονουσε η ψυχή μου..θελησε να γιανει με το δικό της βαλσαμο,την φιλη της.

Η φιλη μου βρηκε το κουραγιο μετα απο παρα πολλα χρόνια γαμου να χωρήσει,εχοντας μεγαλα παιδια,το ενα να σπουδαζει στο εξωτερικο,με τα εξοδα να τρεχουν..

Βρήκε αντιμέτωπη την μικρή μας κοινωνια..η οποια κατακρίνει με κακια την διαλυση ενος γαμου..

Η οποια δεν διησδυει την σκεψη βαθύτερα και στην ουσία..μόνο επιφανειακα...η οποια τιμωρει χαιρέκακα.

Τα καταφερε ομως,οι γονεις την ξανα-αγκαλιασαν,ειχε και δικο της το σπιτι,προικα του πατερα της.

Κι οταν ..ο πρωην συζυγος αρρωστησε βαρια,ετρεχε στο νοσοκομειο να τον γιατροσοφα κι αργοτερα στο σπιτι της,μεχρι τα τελευταια του

....ιαση της πονεμενης ψυχής της,

της λαβωμενης καρδιας της η χειρονομια αυτη...

Καθε φορα που την βλεπω..σπανιως οφειλω να πω,βλεπεις απο την στιγμή που πεθανε και η μαμα της,δεν ερχεται πια στην γειτονια,

θυμάμαι τον μακαριτη τον τοτε σύζυγό της..τότε που του "τάχωσα",να με ρωτα:Σου ειπε κατι για μενα.?

Όχι ειχα πει.Τότε που το καταλαβες?ξαναρώτησε.

Είδα τους πίνακες της απο αλλη οπτική γωνια,του απαντησα.......

-Αγαπητες φιλες και φίλοι,τις περισσότερες φορές, ξεπερνούμε τις προσωπικές δυσκολίες και προβλήματα,υγειας,θανατου,ψυχής,

καταφέρνουμε να προχωρήσουμε ενα βημα μπροστα,εστω κι αν αυτό ειναι ασταθες.

Κάποιες φορες οπως,πρεπει ολοι μαζι να προσπαθήσουμε για το καλο και την ζωη ολων μας.

Βλέπετε,όλοι μας είμαστε κρίκοι μιας μεγάλης αλυσιδας.Αν σπάσει ενας κρικος,η ισοροπία καταστρέφεται.

Τους χαιρετισμούς μου💁‍♀️ απο την Χαλκίδα.!!

Γιούλη Μαραβέλη 20/3/2026 ❤️⚘️