https://kentimataxalkidas.blogspot.com/

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020

Αραξοβόλι.

Καλό απόγευμα για όλους μας ας είναι..


 
-Τα καλοκαίρια έφευγαν...γύριζαν οι χειμώνες..

                                   κι αυτά σταθερά ,εκεί να αγκυροβολούν...σ'αυτό το λιμάνι.

                                  Λες και δεν υπήρχε πουθενά  στην πλάση όλη απάγκιο άλλο..

Τα πανιά τους πότε λιτά και πότε μαζεμένα... 

πότε φουσκωμένα και δυνατά να παίζουν με τον γραιγολεβάντε...

και πότε χαλαρά και χυτά σαν κοπελιάς την κόμη.

Λέγαν οι παλιοί ναυτικοί πως τούτο το λιμάνι είχε την δική του μούσα,

 που το φύλαγε και το αγαπούσε.

Κανέναν δεν είχε βρεί τρυκυμία 'η ναυάγιο.

Μόλις περνούσ'αυτή πάνω απ'τα κύματα ,

φεύγαν βιαστικά και άχαρα του κόκκινου διαβόλου  οι αρπάχτρες.

(γραιγολεβάντες: μεταξύ βορειοανατολικού και ανατολικού).Γ.Μ.

1 σχόλιο:

  1. Τι αισιόδοξο!! Και ποιος δεν έχει ανάγκη το αραξοβόλι; Πόσο μάλλον οι ναυτικοί μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Το μοιρασμένο φλουρί.

 Καλημέρα,χρόνια πολλα.!! Το μοιρασμένο φλουρί. Το πρώτο φλουρί της βασιλόπιτας που μου ’πεσε -ένα αληθινό φλουρί, γιατί ο πατέρας μου τον κ...