ΔΙΚΤΑΚΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ.

 Το '67 ήμουν μικρό παιδί. Αγροτική οικογένεια ,αγώνας καθημερινός με την γη για επιβίωση, άγχος για τις καλλιέργειες, για τις καιρικές συνθήκες, φτωχοί κι αγράμματοι άνθρωποι,με σταυρό έβαζαν την υπογραφή τους, ταγμένοι να κρατήσουν ζωντανή κι ενωμένη την οικογένειά τους όπως τους είχαν μάθει οι παλιότεροι.

-Φωτογραφία αλληγορικη,απ το Παλαμήδι τ'αναπλιού(του Ναυπλίου)

Πού να καταλάβουν οι άνθρωποι τι είναι χούντα. Ισα ίσα ,χαρά μεγάλη πού τους χαρίστηκαν τα αγροτικά δάνεια .

Που μπόρεσαν να αγοράσουν κανένα κομματάκι γης να μεγαλώσει το χωράφι τους,που άφησαν στην ρούγα τα κάρα και αγόρασαν τρακτέρ, που ζωντάνεψαν, που χαμογέλασαν λιγάκι τα σκασμένα από το λιοπύρι του Θεσσαλικού κάμπου, χείλη,

Έρχονταν και οι φαντάροι από το κοντινό στρατόπεδο των Φαρσάλων και έπαιζαν ταινίες να δούμε΄,χαρά μεγάλη εμείς που μας αγαπούσε το κράτος.

Και τρέχαμε να πιάσουμε καρέκλα στο καφενείο του Ζήβα...γιατί χαμός γίνονταν απο τον κόσμο.

Τζάμπα έργο.!!! Που να δεις τι γινόταν στις εθνικές επετείους ,που έρχονταν η εξουσία, η τοπική με τους στρατιωτικούς ,ωραίες στολές..!!!!!!!

Και σπρωχνόμασταν τα παιδιά ποιο θα φτάσει πιο σιμά, ποιο κορίτσι θα ακουμπήσει κρυφά, τόσο απαλά την γούνα απο τις κυρίες τους.

Αισθανόμουν ενοχή που το έκανα...αλλά δεν βαριέσαι, ωραίο χάδι.. Και περνούσαν τα χρόνια μέσα σε μια ήρεμη και γεμάτη με τις μικροχαρές του χωριού, καθημερινότητα. Ο πατέρας αφού νύχτωνε καλα άνοιγε το τραντζίστορ και άκουγε Deutsche Welle και BBC , ζητούσε να κάνουμε ησυχία. Και ήταν πολύ σκεφτικός όταν το έκλεινε. Μια μέρα μάθαμε πως έπεσε η κυβέρνηση,πως θα έρχονταν απο την Γαλλία ο Καραμανλής.Ο πατέρας και οι άλλοι άντρες έφυγαν προς το στρατόπεδο των Φαρσάλων,να ασφαλίσουν λέει τα πυρομαχικά μην γίνει κανένα πατατράκ...

Με τούτα και με 'κείνα πέρασαν τα χρόνια ,χούντα δέν κατάλαβα.

φωτο από τα 'προικιά' μου, από μικρή στα...βάσανα.

Αργότερα εικοσάχρονη πιά έβαζα αυτί στις συζητήσεις της παρέας, κι αναλογιζόμουν τα παλιά,που δεν είχα καταλάβει τίποτα ...τόσο καλά προστατευμένα είμασταν.?

Η τόσο καλά ναρκωμένα.? Ενώ άλλοι άνθρωποι, έκαναν αγώνα για την ελευθερία και την δημοκρατία. Έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό για τα δίκια του κόσμου. Κι έφαγα τα μούτρα μου.

Άλλο να είσαι ιδεολόγος και να αγωνίζεσαι με αγνή ψυχή γι'αυτό, άλλο να είσαι κομματόσκυλο.

Εγώ το ...κομμάτι ποτέ δεν το αγάπησα. Με το νεανικό πείσμα μου και τα πιστεύω μου ακολούθησα τον δρόμο που παίρνουν οι λιγότεροι.

Και έτσι άρχισαν τα πιο δύσκολα χρόνια. Ποτέ δεν μετάνιωσα.

Γιατί μέσα στην ζωή αυτή την γεμάτη κούραση και αγώνα έλαβα δύο δώρα.

Δύο υπέροχα παιδιά που τα διαπαιδαγώγησα κατά την γνώμη μου σωστά.

Κι αυτό είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου.

Κι ο αγώνας συνεχίζεται.

Τα οράματα ποτέ δεν σταματάνε όταν έχεις ψηλά το κεφάλι. Γιούλη Μαραβέλη 16/11/15.

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ στο 2022,με ακόμη χειρότερες κατάστασεις, αλλά και πρωτόγνωρες.

21 Απριλιου σημερα...
55 χρόνια πριν..μια απο τις δικτατορίες...
:Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.
Αριστοτέλης.

• Sofia Margariti

  Γιουλη μου οσα παιδια τοτε ζουσαν στην Αθηνα καταλαβαιναν αρκετα!!!!!!

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 6 χρ.
• Maria Theodoropoulou

  οι μόνες αναμνήσεις που έχω είναι η Ντόιτσε Βελλε από την Κολωνία.....τίποτε αλλο

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 6 χρ.
• Λίτσα Ρητά-Κόγια

  Γιούλη μου όταν ήρθε η δικτατορία πήγαινα στο Δημοτικό και ο δάσκαλος μας μίλησε και η μόνη απορία που εκφράσαμε ήταν όταν κατέβει η φωτογραφία του Βασιλιά τι θα βάλουμε στον τοίχο...δεν καταλάβαμε τι γινόταν ....περνούσαν τα χρόνια κανείς δεν μας μιλο… 

  Δείτε περισσότερα

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 6 χρ.
• Ενεργός

  Giouli Maraveli

  Καλημέρα Sofia,Maria,Λίτσα.Πολλές αναμνήσεις που κακό δεν φαίρνουν στην μνήμη μας,παρά μόνο απορία.Υπήρξαν όμως και παιδιά που κουβαλάνε ακόμη επάνω τους ακόμη και σαν ενήλικες,τις πληγές εκείνης της περιόδου.

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 6 χρ.
• Sofia Margariti

  Ακριβώς !!!!!!!!!!!!!

  

  2

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 6 χρ.
• ματουλα τουμπακαρη

  Ακριβώς το ίδιο ένοιωσα κι εγώ ! Άν έγραφα, το ίδιο κείμενο ακριβώς θα έγραφα ! Δέν πήρα χαμπάρι τι γινόταν , δέν ήξερα τη λέξη ''ΧΟΥΝΤΑ'', δέν ήξερα ότι δέν είμασταν καλά, γιατί εμάς κανείς δέν μας ενόχλησε επί Διικτατορίας........Ζούσα στην ....ηρ… 

  Δείτε περισσότερα

  

  3

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 6 χρ.
  • Ενεργός

    Giouli Maraveli

    Τελικά Ματούλα, πιστεύω πως οι γονείς μας μας προστάτευαν κατα κάποιο τρόπο.Αυτοί ήξεραν τα πάντα.

    • Μου αρέσει!
    • Απάντηση
    • 5 χρ.
  • Varelaki Voula

    εγώ που ζούσα και ζώ στην Αθήνα τα κατάλαβα από την πρώτη στιγμή. Το πάψε μη μιλάς μην βρεθούμε στην φυλακή, μην ακούς δυνατά Θοδωράκη και όλα τα μη και τα πρέπει εκείνης της εποχής δεν τα ξεχνώ

    

    2

    • Μου αρέσει!
    • Απάντηση
    • 5 χρ.

  Δείτε 2 ακόμη απαντήσεις
• Ενεργός

  Giouli Maraveli

  Οπως βλέπετε φίλες μου,παρ'ολο που τα

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 4 χρ.
• Ενεργός

  Giouli Maraveli

  Χρονια περνάνε αυτη η μετάβαση απο την δικτατορία των όπλων στην δικτατορία της φτώχιας ειναι πολύ απογοητευτική.

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 4 χρ.
• Lila Loloy-Chlioura

  Δεκαέξι χρονών ήμουνα. Ο πατέρας μου, αξιωματικός αποστρατεύτηκε άρον- άρον (το χαμένο βαθμό του τον εέδωσαν στη μεταπολίτευση). Σημειωτέον ποτέ δεν είμαστε αριστεροί! Σε μέτρια επαρχιακή πόλη ζούσα, ήξερε ο ένας τον άλλον σαν την κάλπικη δεκάρα που λέ… 

  Δείτε περισσότερα

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 4 χρ.
  • Τροποποιήθηκε
• Lila Loloy-Chlioura

  Έχω μια απορία:΄Πόσοι από αυτούς που ήταν στον κουμάντο τα τελευταία σαράντα χρόνια, είχαν γίνει έφεδροι αξιωματικοί επί χούντας! Ο νοών νοείτω!!

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 4 χρ.
• Sofia Margariti

  Εύχομαι ποτε να μην ξαναζήσουμε τέτοιες εποχες.....

  

  2

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 4 χρ.
• Marika Dimaki

  ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΦΥΓΑΝΕ Η ΔΗΚΗΜΟΘ ΕΞΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΚΑΙ ΤΟΡΑ ΓΗΡΙΣΑΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΕΙΔΙΑ, ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΗ ΤΟΣΟ Ο ΚΟΣΜΟΣ

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 4 χρ.
• Thanasis Manosis

  Εμείς την κατάλαβαμε από την πρώτη μέρα στη κοκινια

  

  2

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 4 χρ.
• Maria Triantafillou

  Και εγω στην κοκκινια μεγαλωσα ημουν 16 ετων οσο και αν σας φαινετε περιεργο δεν καταλαβαμε τιποτα αυτα για να λεμε τα πραγματα με το ονομα τους ειχα γειτονες που δεν τους πειραξε κανεις

  

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 3 χρ.
  • Thanasis Manosis

    Maria Triantafillou και οι Γερμανοί εάν δεν τους πείραζε κάνεις δεν τον πείραζαν αυτό δεν λέει τίποτα

    • Μου αρέσει!
    • Απάντηση
    • 3 χρ.
• Maria Triantafillou

  Εγω αναφερομαι για τα γεγονοτα που εζησα την ειρωνια σας την επιστρεφω γιατι αυτοι που πολεμησαν την χουντα σημερα ειναι στο ευροκοινοβουλιο και σε υπουργικους θωκους

  • Μου αρέσει!
  • Απάντηση
  • 3 χρ.
  • Thanasis Manosis

    Maria Triantafillou δεν το είπα ειρωνικά λάθος κατάλαβες συγνώμη

    • Μου αρέσει!
    • Απάντηση
    • 3 χρ.
  • Maria Triantafillou

    Παρακαλω!

    

    • Μου αρέσει!
    • Απάντηση
    • 3 χρ.
• Sofia Margariti

  Ποτε ξανα να ερθουν τετοιες μερες!!!!!!!!!!!!

  

  • Μου αρέσει!
  
  

Η αρνάδα του Πάσχα.

 Καλημέρα...

το αρνάκι το έφερε ο πατέρας αρχές Γενάρη.

Θα το μεγαλώσουμε να το έχουμε για το Πάσχα..είπε.

Μικρά παιδιά η αδελφή μου κι εγώ,

δεν πονηρευτήκαμε τι θα πεί: Να το έχουμε για το Πάσχα.

Το υιοθετήσαμε κανονικά.

Αν μας άφηναν να κοιμηθούμε αγκαλιά στο μεγάλο κρεβάτι που κοιμόμασταν οι δυό μας στην κάμαρα προς την θεία Γιαννούλα,θα το κάναμε.

Ολο αγκαλιά,με το μπιμπερό στα χέρια για να τα'ι'ζουμε το'μωρό'μας,το κακομαθαίναμε ευτυχισμένες.

Μετά απο δυο μήνες,το Πάσχα ήταν αρχές Μα'ι'ου τότε,είχε γίνει μια όμορφη κι αφράτη αρνάδα.Εγω αδυνατούλι καθώς ήμουνα,έμπαινα και καβάλα πάνω στην ζεστή της ράχη.

-Φύγε απο εκεί φώναζε η κυρά Κατίνα η μάνα μας,θα το κοψομεσιάσεις το ζωντανό.

Με τούτα και με κείνα έφτασε το Μ.Σάββατο,την μέρα που όλοι οι χωριανοί,

βοηθώντας ο ενας τον άλλον,έσφαζαν τα αρνιά κι ετοίμαζαν με πολύ μεράκι το ψήσιμο των 'δώρων' τους για την Λαμπρή.

Το σόκ που πάθαμε δεν λέγεται.....ακόμη το θυμάμαι.

Ούτε μπουκιά δεν φάγαμε απο την ασπρούλα.

Μόνον τα αυγά δοκιμάσαμε........

-Η ζωή όμως είναι διαφορετική.

Το ίδιο και η καθημερινότητά της.

Ας είμαστε καλά κι ας έχουμε και κάποιες παρόμοιες αναμνήσεις.

Βλέπετε οι γονείς μας, άνθρωποι της βιοπάλης οι περισσότεροι δεν είχαν την πολυτέλεια να έχουν ευαισθησίες με αυτές τις καταστάσεις.

Ούτε να μας προφυλάξουν απο αυτές.

Γιατί για αυτούς δεν υπήρχαν άλλες σκέψεις παρα μόνο, το σωστό και καθιερωμένο για την επιβίωση της οικογένειας τους.

Δι'ευχών.

 Ευχή....ευχές..

Δι'ευχών...

Πόσο μαγική επήρεια μπορεί να έχει μια ευχή..

Καλή-μέρα,καλή'σπέρα,καλό ταξίδι,

καλή επιτυχία,με το καλό να ξανασυναντηθούμε,καλή ανάρρωση...όπως και να το πεις και σε όποια συναισθηματική φάση βρισκόμαστε,δεν παύει  να είναι μια θετική αύρα αγάπης,ενδιαφέροντος,καλοσύνης,

ανθρωπιάς.

Ενα μοίρασμα που σε ακολουθεί...

Έχω την εντύπωση πως αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα που ευχόμαστε,

αλλά και μας αντεύχονται,

οι άνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους..αισθάνονται διαφορετικά.

Ακόμη και όταν η ευχή γίνεται προσ-ευχή τότε είναι ενα μοναδικό προσωπικό δόσιμο για ένα αγαπημένο πρόσωπο,αλλά και για εμάς τους ίδιους.

-Πριν λίγα χρόνια που είχα την άνεση να περπατάω κάθε πρωί πριν πάω στην δουλειά...έκανα την διαδρομή απο το σπίτι μου προς την Ψηλή γέφυρα της Χαλκίδας,πριν βγει ο ήλιος.

Καλημέριζα όσους συνανθρώπους έβλεπα στο δρόμο,αλλά και αυτοί με καλημέριζαν,ίσως είναι αυτή η...συνενοχή...που κάνουμε κάτι παρόμοιο...είτε συνοδοιπόρους στην πρωινή βόλτα,είτε στον δρόμο της επιστροφής.

Και ήταν όμορφο πράγμα,διότι παρόλο που οι περισσότεροι ήμασταν άγνωστοι μεταξύ μας,αυτός ο ευγενικός ευχετικός χαιρετισμός έδειχνε την ανθρωπιά,την ευγένεια την καλοσύνη του καθ'ενός. 

Έστελνε πίσω από τον καθένα,θετική αύρα....αλλά πάντα υπάρχει και ο...αντίλογος στον λόγο.Κάποια κυρία σταματάει απότομα με κοιτάζει επιθετικά και μου λέει:Γνωριζόμαστε.?

Όχι της απαντώ. 

Εγώ σας έδωσα μια ευχή.

Εσείς μπορείτε να την κάνετε ότι θέλετε. 'Κόκκαλο' η κυρία.

Αποκριές,τότε και τώρα.

 Καλημέρα σας..

Δεν μας φτάνε η έκρυθμη κατάσταση στην Ουκρανια,και ισως στην Ευρώπη,εχουμε και τα...τοπικα μας.

Νεο ρήγμα λεει δημιουργηθηκε κοντά στην Χαλκίδα.

Σαν νεο και χαρουμενο,άρχησε να δοκιμάζει τα ταρακουνηματα,να δει ποσο φοβητσιαρηδες είμαστε.

Ας ελπισουμε να είναι μονον αυτο και να μην ακολουθησει κανένας τρομερός σεισμός..Κι αμα έχεις την ..τύχη να μενεις σε πολυκατοικια και μάλιστα ψηλα,δεν σας λεω,τιποτα.Την..βάψαμε.

Διοχνω αυτές τις σκεψεις κι ανοιγω την τηλεόραση..τρις χειρότερα.Παντου πονος και δυστυχια.

Προσπαθώ να φανω σοβαρός άνθρωπος.Να δώ ως το τελος την καταστροφη,ανθρώπου απο άνθρωπο.Να αισθάνομαι τυχερη,που ζω μακρια τους.

Ααα μπα,δεν αντεχω.Με πιανει ενα παραπονο,ενα κλαμα.

Κλεινω την τηλεόραση.

Παω στην κουζινα,κοιτάζω εξω..συννεφιασμενος ουρανός,

φυσάει τρομερα.

Πάλι καλά που δεν...ντυθηκαμε καρναβαλια,θα πουντιάζαμε.

Μα...θα πεις...-Δεν απαγορεύονται λογω κορωνοϊού.?

-Εχεις δικιο,το ξεχασα.

Αλλαξε η ζωη μας.Μας την άλλαξαν..την προσάρμωσαν..

Κατα το δοκουν.

-Θυμάσαι παλιότερες εποχές,τέτοιες μέρες.?

-Πόσο παλιά δηλαδή.?

-Εεε τότε που είμασταν νέεες και νέοι.

-Ααα για τοσο ...προσφατα μιλας.

-Ναι.Τότε που δεν υπήρχε προβληματισμός τι θα φορέσω την Αποκριά. 

Άνοιγες το μπαούλο της γιαγιάς ή της μάνας,ενίοτε την ντουλάπα αν υπήρχε,έπαιρνες την κλαρωτή φούστα της θειά Μαρουδιώς ,μια κλαρωτή πουκαμίσα,ή την φουστανέλα του παππού Κωνσταντή,έβγαζες και την νυφιάτικη παραδοσιακή ενδυμασία της γιαγιάς Παναγιούς και βολευόσασταν η παρέα.

Τελευταία στιγμή που έρχονταν κι ο ξάδελφος ο Ζήσης,έπιανες την μπουραζάνα του παππού,την έδενες στη μέση με ενα λινατσένιο κορδόνι,τον μουτζούρωνες με την κάπνα απο την πυροστια ή του ξηλόφουρνου κι έτοιμη η παρέα να περάσει αξέχαστες στιγμές.ΚΑΛΗ ΑΠΟΚΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΥΧΟΜΑΙ.!

Μα πάνω απο ολα,ΕΙΡΗΝΗ.

Υ.Γ.Η φωτογραφια οχι πολυ παλια,παλια ...ομως😘ειχαμε πάει για βραδυ Τσικνοπεμπτης με οικογενειακους φιλους,καπου αναμεσα Καμαριτσα κι Αγιο.❤

Ζωη,στον θειο σου στο μαγαζι του ειχαμε πάει κ η μαμα σου ειχε ερθει να δόσει κι αυτή,ενα χέρι βοήθειας στον αδελφο της.!!

Η ..θυσία της Τσικνοπέμπτης.

Εξω φυσάει και βρέχει ..η τσίκνα απο τα ψητά,

των...φυλακισμένων ..κορωνοανθρώπων απλώνεται παντού.

Τα ντελιβερι των ψησταριών έχουν παρει...φωτια. Ο Έλληνας, πάρτε το απόφαση. Είναι άλλη ράτσα. Επιβιώνει στα δύσκολα. Χαίρεται τις στιγμές. Εκει στο μπαλόνι μιας πολυκατοικίας, κάποιος κάνει την ιεροτελεστία της...θυσίας. Και το ευχαριστιέται μέσα στους καπνούς. Δεν είναι βλέπεις το ίδιο πραμα να ψήσεις στο ταψι της ηλεκτρικης κουζινας. Εδω...θα βγάλεις και τον...χρησμο. Αξία ανεκτίμητη.!! Μετα από ενα 12ωρο εξαντλητικο,επιστρεφω στο σπίτι με τα πόδια..εικόνες χαρούμενες αναζητώ ..πίσω απο το πέπλο της βροχης, της μνήμης..

-Η βροχή είναι ο αγιασμός του ουρανού

πάνω στην γή μικρή μου...μου είπε,

κοιτώντας με σεβασμό την καταιγίδα

που μαίνονταν έξω απο τα τζάμια του σπιτιού μας

...απαντώντας στην γκρίνια μου για τον παλιόκαιρο

...με αποστόμωσε και ...

να είναι αυτό που είπε κι έμεινε για πάντα χαραγμένο στα μύχια της ψυχής μου.?

Να είναι η τρελή αγάπη για την φύση και ότι μου χαρίζει η κάθε μέρα.?

Συνέχισα να μεγαλώνω και μυαλό να μην...αλλάζω. Υ.Γ:Τι θέλει αυτή μεσ'τη βροχή.? -Φωτογραφίζει 📷σαν τρελή.!! -Στιγμές θε να κρατήσει. Γιούλη Μαραβέλη Καλή χώνεψη σε όλους.!! Και του χρόνου.😘

(Σας αφιερώνω αυτό το άλμπουμ που έκανα στο youtube https://www.youtube.com/watch?v=GUVT1NZtZPo&list=PLjgnwVXdClGdSjPPU1rZvAYtixCUpSU2P :https://www.youtube.com/watch?v=GUVT1NZtZPo&list=PLjgnwVXdClGdSjPPU1rZvAYtixCUpSU2P

Το ΜΗ και το ΔΕΝ=ΜΗΔΕΝ

 Και να πεις πως δεν της τα'λεγε.;

Αλλά που αυτή.

Ήταν τόσο αγκυστρωμένη πάνω τους,που δεν τα άφηνε σε ησυχία,δεν τα άφηνε να αναπνεύσουν,να αυτονομηθούν...τρομοκρατημένα συνεχώς.

ΜΗ εκείνο,ΜΗ το άλλο.

ΜΗΝ τρεχεις,θα πέσεις.

ΜΗΝ περπατάς στα χορτάρια,θα σε τσιμπήσει κανένα φίδι.

ΜΗ βγαίνεις έξω με αυτά τα παιδιά,ΔΕΝ μου φαίνονται "σόι".

ΜΗ φοράς αυτά τα ρούχα,ΔΕΝ είναι καλά.

ΜΗΝ αργήσετε το βράδυ,ΔΕΝ είναι σωστο..θα με αναγκάσετε να  σας κλειδώσω έξω.

ΔΕΝ είναι καλό το φαγητό που μαγείρεψες...ΔΕΝ καταλαβαίνεις τίποτα "ολόκληρη"κοπέλα;

ΔΕΝ ειναι δυνατόν να το κάνεις αυτό,τι θα πει ο κόσμος;

Εμενα ΔΕΝ με σκέφτεστε;

ΜΗ τολμήσεις να πας να μείνεις μονος σου.

ΔΕΝ θα σου ξαναμιλήσω.

ΜΗν ξαναφέρεις αυτόν τον μαλλιά στο σπίτι,ΔΕΝ είναι πρέπον.

ΔΕΝ προκειται να πάτε εκδρομη με το λύκειο,ξεχάστε το.

Τα άκουγε όλα αυτά η γιαγιά,απο την γωνιά της και μάτωνε η ψυχή της για τα εγγόνια της.

Μια χαρα παιδια ήταν.

Καλοί χαρακτήρες,το έβλεπες στα μάτια τους.

Αλλά η κόρη της τα είχε "δέσει"με αόρατο αγκαθωτό σύρμα..

Την μάλωνε που και που..της έλεγε κάποιες συμβουλές,αλλά αυτή,τον χαβά της.

Το προτελευταίο που της είπε ήταν πως με αυτο που κάνει,κάποιο παιδί θα φυγει και δεν θα ξανα κοιτάξει πισω και το άλλο θα μισοτρελλαθει.

Σαν να μιλουσε σε τοίχο.

Είδε κι απο ειδε η γιαγια και μια μέρα που είδε τα εγγόνια της τρομοκρατημένα,πόνεσε η ψυχη της...είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι.

Παίρνει την μαγκούρα της,την κραδαινει μπροστα στην κόρη της,και της λέει:

ΤΕΡΜΑ τα ΜΗ και τα ΔΕΝ..

Διότι αυτό που θα γίνουν τα παιδιά σου,θα ειναι..ΜΗ-ΔΕΝ....τ'ακούς;  ΜΗΔΕΝ.!!

Σφιγγει τα δόντια παίρνει δύναμη και της δίνει μια μαγκουριά,στο δεξι της χέρι,που το είχε απλώσει για να της "κόψει" την κουβέντα.

Ακούστηκε ενα κρακ..ενα σπάσιμο κοκκαλου,ενα ουρλιαχτο πονου κι ενας γδούπος..λυποθυμίας.

Τα εγγονια της έκπληκτα απο αυτή την αγανακτησμενη χειρονομία,υπεράσπισης τους..είχαν μείνει άφωνα..με ανοιχτό το στομα..

Πέρασαν τα χρονια,τα παιδιά μεγάλωσαν μέσα σε αγάπη,ηρεμία,επιβράβευση..

Σπούδασαν,έγινε επιστήμονας ο γιός,ζωγράφος η κόρη

Παντρεύτηκαν καλούς συντρόφους,εκαναν οικογένειες..

Εχει πιάσει να κεντάει την μωρουδιστικη προικα καθώς περιμένει το πρώτο εγγονάκι απο τον γιο της.

Το χέρι της εχει εκεινο το κουσούρι,απο το σπάσιμο,απο τότε που της το χτυπησε η μάνα της απελπισμενη για να σώσει απο την αναμενομενη καταστροφη τα εγγονια της.

Πιανει και το τριβει λιγακι,κοιτάει ψηλά στον ουρανό,μπας και κρυφοκοιτά η κυρα Ευανθία μέσα απο τα μπαμπακένια σύννεφα.

-Σε ευχαριστω μάνα..σε ευχαριστω..έπρεπε να μου ειχες σπάσει το κεφάλι,όχι το χέρι τότε..

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ.

Διότι αν δεν ειχε γινει αυτο..δεν θα ειχα παιδιά τωρα.

ΔΥΟ ΜΗΔΕΝ-ΙΚΑ θα ειχα..

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ 2021-2022

 Καλημερα σας..καλές γιορτές σας εύχομαι,με υγεία,ευημερία και αγάπη.!!!!

Όμορφη μέρα.. κρύο πολύ.. .

Άνθρωποι πολλοί,θλιμμένοι.. παγωμένο χαμόγελο μιας πικρής ζωής.. .

Μα μέσα στην ψυχή η ελπίδα ποτέ δεν θα πάψει

ζεστή μερα να ελπίζει και να καρτερεί.

Θέλω να χαθώ στην ανάλαφρη

απεραντοσύνη σου...γαλανή ομορφιά μου...

να γίνω ενα κάτασπρο...

διάφανο φτερό ελπίδας άγγελέ μου...!!!!!!!

                                                       ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ  2022